راهنمای خرید تجهیزات شنا؛ از مایو تا فین برای مبتدی‌ها

فهرست تجهیزات شنا برای روز اول کلاس

بیشتر شاگردانی که برای جلسهٔ اول به استخر داینامیکا می‌آیند، یا ساکی پر از وسایل غیرضروری آورده‌اند یا فقط یک حوله دست‌شان است. واقعیت این است که تجهیزات شنا برای شروع فهرست کوتاهی دارد و مجموعش در یک کیف کوچک جا می‌شود. در بیش از ۱۲ سال مربیگری یک الگوی ثابت دیده‌ام: هرچه شاگرد وسیلهٔ کمتر و درست‌تری داشته باشد، جلسهٔ اول روان‌تر پیش می‌رود، چون ذهنش درگیر تنظیم کردن عینک و بالا کشیدن مایو نیست و می‌تواند به تنفس و آرامش بدنش فکر کند.

• مایو شنای اندازه و چسبان که هنگام حرکت در آب شل نشود و مدام نیاز به مرتب کردن نداشته باشد.
• عینک شنا با فیت درست؛ مهم‌ترین وسیله برای اینکه باز کردن چشم زیر آب را یاد بگیرید.
• کلاه شنا که در بیشتر استخرها از جمله داینامیکا الزامی است و موها را جمع نگه می‌دارد.
• دمپایی مخصوص استخر برای مسیر رختکن تا لبهٔ آب و پیشگیری از قارچ و عفونت پا.
• حوله؛ ترجیحاً میکروفایبر که کم‌حجم است و خیلی سریع‌تر از حولهٔ حمام خشک می‌شود.
• یک کیسهٔ ضدآب کوچک برای جدا کردن وسایل خیس از لباس خشک داخل ساک.

مایو شنا: تفاوت مایو تفریحی و تمرینی و نقش جنس پارچه

مایو تفریحی برای آفتاب گرفتن و آب‌بازی ساخته شده؛ گشاد است، معمولاً از پارچهٔ معمولی دوخته می‌شود و در آب مقاومت زیادی ایجاد می‌کند. مایو تمرینی چسبان است، درزهای کم‌آزار دارد و از پارچهٔ مقاوم در برابر کلر مثل پلی‌استر یا پی‌بی‌تی تولید می‌شود. تفاوت را از جلسهٔ سوم به بعد حس می‌کنید: مایوی گشاد مثل چتر پشت سرتان باز می‌شود و هر ضربهٔ پا را سنگین‌تر می‌کند. برای بانوان مایو یک‌تکه با بند مطمئن و برای آقایان مایو کوتاه یا شورت بلند (جامر)، انتخاب استاندارد کلاس آموزشی است.

• جنس پلی‌استر یا پی‌بی‌تی را به نایلون و الاستان ترجیح دهید؛ در برابر کلر بسیار دیرتر رنگ می‌بازد و کش می‌آید.
• مایو باید کمی تنگ‌تر از سایز راحت شما باشد، چون پارچه در آب کمی باز می‌شود.
• پیش از خرید بنشینید و زانو را بالا بیاورید؛ اگر جایی می‌زند یا پایین می‌رود، سایز اشتباه است.
• درزهای برجسته زیر بازو و بین ران در تمرین طولانی پوست را زخم می‌کنند؛ درز تخت انتخاب بهتری است.
• برای بانوان، پوشش کافی پشت و کشسانی بند شانه از رنگ و مدل مایو مهم‌تر است.

برای کودکان، مایوی یک‌تکهٔ چسبان با پوشش بیشتر بدن انتخاب بهتری است؛ هم کمتر جابه‌جا می‌شود و هم بچه در آب دیرتر احساس سرما می‌کند. جزئیات آماده‌سازی کودک برای اولین جلسه را جداگانه نوشته‌ام. اگر هفته‌ای دو تا سه جلسه به استخر می‌روید، دو مایو بخرید و به‌نوبت استفاده کنید. مایویی که همیشه نیمه‌خیس در ساک می‌ماند، خیلی زودتر کش می‌آید و رنگ می‌بازد. این ساده‌ترین کاری است که عمر مفید مایو را به‌طور محسوسی بالا می‌برد و هزینهٔ کمتری هم برایتان دارد.

عینک شنا؛ آزمون سادهٔ فیت که باید قبل از خرید انجام دهید

عینک بد، بیشتر از هر وسیلهٔ دیگری باعث دلزدگی مبتدی‌ها می‌شود. شاگردی که هر دو دقیقه می‌ایستد تا آب زیر عینکش را خالی کند، هیچ‌وقت به ریتم نفس‌گیری نمی‌رسد. نکتهٔ کلیدی این است که آب‌بندی عینک به بند نیست، به قالب سیلیکونی دور چشم است؛ بند فقط عینک را سر جایش نگه می‌دارد. اگر بند را محکم کنید تا نشتی را جبران کنید، بعد از ده دقیقه دور چشم درد می‌گیرد و رد قرمز عمیقی روی صورت می‌ماند.

1. ۱عینک را بدون بستن بند روی چشم بگذارید و با انگشت کمی به سمت صورت فشار دهید.
2. ۲دست را بردارید؛ اگر عینک چند ثانیه بدون بند روی صورت بماند، فیت آن درست است.
3. ۳اگر بلافاصله افتاد، شکل حدقهٔ چشم شما با آن قالب هم‌خوانی ندارد و مدل دیگری را امتحان کنید.
4. ۴بند را فقط تا حدی سفت کنید که عینک نلغزد؛ سفت کردن بند هرگز جای فیت درست را نمی‌گیرد.
5. ۵تیغهٔ بینی قابل تعویض یا سیلیکون نرم را ترجیح دهید تا بتوانید فاصلهٔ دو چشم را تنظیم کنید.

لنز روشن یا شفاف برای استخرهای سرپوشیده مناسب است؛ لنز تیره و آینه‌ای برای آب‌های روباز و نور مستقیم آفتاب ساخته شده و در فضای بسته دید شما را کم می‌کند. لایهٔ ضدبخار روی سطح داخلی لنز، پوشش بسیار نازکی است که با یک بار مالیدن انگشت از بین می‌رود؛ پس هرگز داخل عینک را نمالید و برای پاک کردن بخار فقط بگذارید آب داخلش بگردد. بعد از استخر با آب سرد آبکشی کنید و در سایه بگذارید خودش خشک شود.

کلاه شنا: سیلیکونی یا پارچه‌ای؟

کلاه پارچه‌ای از جنس لایکرا نرم است، سر را فشار نمی‌دهد و برای کسی که پوست سر حساسی دارد یا کلاه را فقط برای رعایت مقررات استخر می‌خواهد کافی است؛ اما آب را در خود نگه می‌دارد و موها را خشک نمی‌گذارد. کلاه سیلیکونی آب‌بندی بهتری دارد، مو را تا حد خوبی از تماس مستقیم با کلر حفظ می‌کند و روی سر می‌لغزد، ولی پوشیدنش روی موی بلند کمی تمرین می‌خواهد و اگر بی‌دقت بکشید، مو را می‌کشد.

• پیش از پوشیدن کلاه سیلیکونی، موها را کمی خیس کنید؛ کلاه راحت‌تر می‌لغزد و مو کمتر کشیده می‌شود.
• کلاه را با دو دست از داخل باز کنید و از پیشانی به سمت پشت سر بکشید، نه از بالا.
• برای موی بلند، ابتدا مو را جمع و پایین کلاه را روی گردن مرتب کنید تا حباب هوا نماند.
• بند عینک را روی کلاه ببندید نه زیر آن، تا هنگام برخورد با آب جابه‌جا نشود.
• کلاه پارچه‌ای گزینهٔ راحت‌تری برای کودکان تازه‌وارد است، چون فشار کمتری روی سر می‌آورد.

دمپایی، حولهٔ میکروفایبر و بهداشت فردی در استخر

کف رختکن و مسیر دوش، مرطوب‌ترین و پررفت‌وآمدترین بخش هر مجموعهٔ ورزشی است و همان‌جاست که بیشتر مشکلات پوستی پا منتقل می‌شود. دمپایی مخصوص استخر با کف عاج‌دار و ضدلغزش، ساده‌ترین و ارزان‌ترین بیمهٔ سلامت شماست. حولهٔ میکروفایبر هم برخلاف حولهٔ حمام، حجم کمی می‌گیرد، سریع خشک می‌شود و بوی نم نمی‌گیرد؛ یعنی می‌توانید همیشه در ساک نگهش دارید بدون اینکه ساک سنگین شود.

• دمپایی خانگی و صندل تخت به درد استخر نمی‌خورد؛ روی کاشی خیس سُر می‌خورد و خطرناک است.
• پیش و پس از شنا دوش بگیرید؛ دوش قبل از ورود، مصرف کلر آب استخر را هم کمتر می‌کند.
• حولهٔ میکروفایبر را بعد از هر جلسه باز کنید تا خشک شود، نه اینکه تا شده در ساک بماند.
• یک شامپو ملایم و کرم مرطوب‌کننده در ساک بگذارید؛ کلر پوست و مو را خشک می‌کند.
• برای کودکان یک حولهٔ کلاه‌دار انتخاب کنید تا بعد از خروج از آب سریع‌تر گرم شوند.

تختهٔ شنا، پول‌بوی و فین: کِی وارد ساک شما می‌شوند

این سه وسیله ابزار اصلاح تکنیک‌اند، نه ابزار یادگیری اولیه. تختهٔ شنا دست‌ها را از معادله حذف می‌کند تا فقط روی پا و خط بدن تمرکز کنید. پول‌بوی برعکس عمل می‌کند: بین ران‌ها قرار می‌گیرد، پا را از کار می‌اندازد و شما مجبور می‌شوید کیفیت دست و چرخش تنه را درست کنید. فین ضربهٔ پا را بزرگ‌نمایی می‌کند و به شناگر حس سرعت و جریان آب می‌دهد، مخصوصاً هنگام آموزش موج دلفینی و کرال پشت.

• تختهٔ شنا: برای تمرین پای کرال و اصلاح افت لگن؛ ساده‌ترین و پرکاربردترین وسیلهٔ تمرینی است و روش درست تمرین ضربهٔ پا با تخته را در راهنمای کرال سینه توضیح داده‌ام.
• پول‌بوی: برای جدا کردن کار دست از پا و تمرین چرخش تنه در کرال سینه.
• فین کوتاه: برای تقویت مچ و آموزش موج دلفینی؛ فین بلند غواصی برای تمرین شنا مناسب نیست.
• اسنورکل جلوسر: برای شناگر متوسط که می‌خواهد بدون قطع تنفس روی تکنیک دست کار کند.
• پدل دست: فقط با نظر مربی و در سطح پیشرفته؛ استفادهٔ زودهنگام به شانه فشار می‌آورد.

در برنامهٔ کلاس‌هایم معمولاً تختهٔ شنا از همان جلسات ابتدایی استفاده می‌شود، اما وسیلهٔ خود استخر است و لازم نیست شاگرد بخرد. خرید شخصی این وسایل وقتی منطقی می‌شود که به شنای مستقل رسیده باشید و بخواهید بین جلسات هم تمرین کنید؛ یعنی معمولاً بعد از جلسهٔ هشتم تا دهم. اگر زودتر بخرید، هم پول اضافه داده‌اید و هم احتمالاً سایز و مدلی می‌گیرید که با تکنیک نهایی شما جور درنمی‌آید.

گوشی و گیرهٔ بینی: برای چه کسانی واقعاً لازم است؟

گوشی شنا برای کسانی که سابقهٔ عفونت گوش، پردهٔ ترمیم‌شده یا لولهٔ تهویه دارند می‌تواند کمک‌کننده باشد و در این موارد حتماً باید با پزشک گوش و حلق و بینی مشورت کنید. برای شناگر سالم، گوشی ضروری نیست و گاهی حتی تعادل حس شنوایی زیر آب را کم می‌کند. گیرهٔ بینی هم برای شناگر تازه‌کاری که مدام آب وارد بینی‌اش می‌شود آرامش‌بخش است، اما باید موقت باشد نه دائمی.

جدول خرید تجهیزات شنا: ضروری، مفید یا قابل صبر

این جدول را می‌توانید به‌عنوان فهرست خرید مستقیم استفاده کنید. اگر بودجه محدود است، اولویت را به عینک و مایو بدهید؛ این دو مستقیماً روی کیفیت جلسه اثر می‌گذارند. کلاه و دمپایی معمولاً ارزان‌ترند و انتخاب‌شان ساده است. تجربهٔ من نشان داده شاگردی که همان روز اول با وسایل درست وارد آب می‌شود، ترسش سریع‌تر می‌ریزد، چون حواسش پرت جزئیات آزاردهنده نیست و می‌تواند به حرف مربی گوش بدهد.

نگهداری تجهیزات شنا؛ چطور عمر وسایل را چند برابر کنیم

چیزی که مایو و عینک را از بین می‌برد، خود شنا نیست؛ باقی ماندن کلر روی پارچه و سیلیکون است. کلر پس از خشک شدن روی الیاف می‌نشیند و ساختار کشسان آن را می‌شکند. به همین دلیل چند دقیقه رسیدگی بعد از هر جلسه، بیشتر از هر مارک گران‌قیمتی عمر وسایل شما را بالا می‌برد. این کارها ساده‌اند و در همان رختکن انجام می‌شوند.

1. ۱بلافاصله پس از خروج از استخر، مایو، کلاه و عینک را با آب سرد و بدون شوینده آبکشی کنید.
2. ۲هرگز از آب داغ استفاده نکنید؛ گرما به الیاف کشسان مایو و سیلیکون کلاه آسیب می‌زند.
3. ۳مایو را نپیچانید و فشار ندهید؛ آب اضافه را با فشار ملایم بین دو کف دست بگیرید.
4. ۴وسایل را در سایه و دور از نور مستقیم آفتاب و شوفاژ خشک کنید تا رنگ و کشسانی حفظ شود.
5. ۵عینک را داخل قاب خودش بگذارید تا لنز خط نیفتد و تیغهٔ سیلیکونی تا نشود.
6. ۶داخل کلاه سیلیکونی پس از خشک شدن کمی پودر تالک بزنید تا سطح‌ها به هم نچسبند.

از خرید تا اولین شیرجه؛ قدم بعدی

وقتی وسایل درست را داشته باشید، جلسهٔ اول عملاً روی خود شنا می‌گذرد نه روی تنظیم تجهیزات. تصویر دقیق‌تری از اولین جلسهٔ کلاس شنا بزرگسالان را جداگانه نوشته‌ام. در جلسات ابتدایی کلاس‌های من، شاگرد بزرگسال کارش را با آشنایی با آب، تمرین بازدم حبابی و حس شناوری شروع می‌کند؛ بعد سُر خوردن روی سطح آب و سپس ضربهٔ پا با تخته اضافه می‌شود. برای بزرگسال مبتدی، معمولاً ۸ تا ۱۲ جلسه تا شنای مستقل زمان می‌برد و کرال سینهٔ پایه حدود ۸ تا ۱۰ جلسه می‌گیرد.

اگر هنوز مطمئن نیستید کدام وسیله برای قد، سن یا شرایط جسمی شما مناسب است، لازم نیست حدس بزنید. یک تماس کوتاه با شمارهٔ ۰۹۱۹۰۳۴۱۰۰۴ کافی است تا با هم فهرست خریدتان را مرور کنیم و جلسهٔ تعیین سطح رایگان را هماهنگ کنید. کلاس‌ها در استخر داینامیکا در سعادت‌آباد برگزار می‌شود، شنبه تا پنجشنبه ۰۶:۰۰ تا ۲۲:۰۰ و جمعه‌ها ۰۹:۰۰ تا ۲۲:۰۰؛ هر وقت برایتان راحت‌تر بود زنگ بزنید.